Copyright © Everyday Essay

O kaibigan, humihingi ako ng pasensya,
Di ko intensyon pero di ko naman sinasadya
na magsimula sa biruan at
magwakas sa seryosohan.

Ako’y magiging tapat sayo,
sa umpisa naman aking talagang
ginusto
ang matatamis mong pagsuyo.
Pero sa bandang dulo,
ako ay natuto.
Hindi pala oo ang sagot ko
sa walang halong birong
pag-ibig mo.

By Candy Zinampan

Heto ako nakatulala sa puting kawalan
at kumikindat na linya,
Hinahalungkat ang utak
Pinakikiramdaman ang puso,
Baka sakaling ako’y may mahita

Ano ang pupuno sa blangkong espasyo?
O mas mainam siguro kung sino,
Hanggang ilang salita ba ang kailangan mo?
Pakisabi naman kung tungkol saan ito
Hanggang ilang talata ba ang gusto mo?
Maikling kuwento o nobela ba ito?
Hindi na ako magtatanong o magrereklamo
Basta ikaw at ako ang susulat ng istoryang ito

Hindi ako papatalo sa antok
Kahit ‘di na ako matulog
Magpalipas man ako ng gutom
Busog na ako sa mga pangungusap mo
Kahit saan pa tayo dalin nito
Sana palaging sabay tayo


Ano ang pupuno sa blangkong espasyo?
O mas mainam siguro kung sino,
Hanggang ilang salita ba ang kailangan mo?
Pakisabi naman kung tungkol saan ito
Hanggang ilang talata ba ang gusto mo?
Maikling kuwento o nobela ba ito?
Hindi na ako magtatanong o magrereklamo
Basta ikaw at ako ang susulat ng istoryang ito

Sa simula, ideya ay umaapaw
At unti-unting nawawala sa kalagitnaan
Hanggang sa maubos ang mga papel at pluma
At wala nang susunod na talata
Wala na bang natira sa isip mo?
Kung pwede sana subukan mo sa iyong puso?
‘Di ko naman pansin kung kuwit lang ang nakalagay,
Basta ‘wag lang ang mapait na tuldok
na nakamamatay.

Iniwanan mo ako ng isang tanong,
na hanggang ngayon nagtatapos pa rin
sa tandang pananong.

By Candy Zinampan

I was struck by the fake glimpse of you,
and then time stood still.
Silence and fast heart beats.

Standing right in front of the dark
Uncertain feeling and paranoia
I was in awe and not able to speak
the unspoken words and my most kept feelings

Running along the streets,
hurrying for something waiting,
Across the table,
a shadow comes out
The face I’ve longing to see,
thought so was you
but just a hallucination by me.

“I’ve been in the same situation but in a different position.”

Back then, I don’t understand how it feels to do that kind of thing. When it seems so wrong, but it just felt so right. When all I can do is to question all those things that I don’t have any idea at all. 

The truth is, life is like a wheel. Just like an Aegis song says, “Gulong ng buhay/patuloy-tuloy sa pag-ikot/minsan ako’y nasa ilalim/sana ngayo’y nasa ibabaw naman”. It just simply says we all have our turns. At some point, we’re down and then the next day, we’re up. It all comes down with the matter of choice, whether to or not to.

There is a truth behind the saying that you can never understand a person’s feelings towards something when you’re not in his/her shoe yourself. I know, this may seem so vague, but I chose not to put any clues to my words. I’m grateful that my turn had finally come and now, I’m able to understand those kind of things in a very nice way. This, perhaps is another note to life.

From the not-so-familiar,
Candy Z.

Ginawin sa lamig ng hangin
Tanawin mula sa kalayuan
Pangalawang gabi na pala ng pagtatagpo,
Ako at ang kurba

Isang kahangalan ang makipag-ngitian
sa isang buwan
Walang mukha, ni walang katawan
Nasa sentro ng papawirin
Milya-milya ang tatawirin

Ano ang nasa likod ng kurba?
Tunay na lumbay?
Nag-uumapaw na kagalakan?
Kahulugan ay di ko pa rin malaman.

Huwag kang hihindi kung ayaw mong masaktan ng matindi. Huwag ka ring umoo kung hindi ka ganoon kasigurado.

Ba’t ang labo ng mata ko? Pero sobrang linaw ng mundo?

yndca
Cubao, Quezon City
06.13.2011